این روزها بیشتر از هر وقت دیگری احساس خستگی میکنم!
اصلا انگار تمام روح و تنم در یک خواب زمستانی فرو رفته و از دور به تماشای این دنیای جهنمی نشسته.
خستهام به قدر که دیگر نمیخواهم بدانم چرا !
حتی دیگر نمیخواهم به هیچ یک از مشکلاتم فکر کنم!
فقط میخواهم یکجا بنشینم و به گذر عمر بیهوده ام بنگرم!
ولی من محکومم به زندگی کردن و رسیدن به قدرت .
محکوووووممم و حق جا زدن ندارم.
مرگ باد بر این زندگی