گاهی زندگی، فقط یه تقلاست...
میدوی، میجنگی، میسازی...
اما ته دلت یه صدای کوچیک میگه:
«یه چیزی کمه...»
منم همینطور بودم؛ توی چرخهی تکرار، کار، سردرگمی...
تا اینکه یه روز" نه با فریاد" ، بلکه با "یه زمزمه درونی " فهمیدم:
«من نیومدم فقط زنده بمونم... من اومدم آگاه زندگی کنم.»
🌱🍃✨️🌱🍃✨️🌱🍃✨️🌱🍃✨️🌱🍃✨️
آرومآروم، بین همهی دردها، یه نور کوچیک توی تاریکیهام جرقه زد؛💫
نوری که گفت:
من برای رشد اومدم، نه برای گیر افتادن تو مردابِ ندانمها...
اگه تو هم این روزا احساس میکنی یه چیزی کمه،
اگه حس میکنی صدای خودتو زیر همهی صداهای دنیا گم کردی...
بیا یه بار، فقط یه بار، با آگاهی نفس بکشیم…
شاید این بار، زندگی از نو آغاز بشه.
شاید صدای راهت، همون سکوتیه که انکارش میکنی.
تو چطور؟
آخرین باری که با آگاهی زندگی کردی کی بود؟
برام بنویس، شاید قصههامون به هم نزدیک باشن…