یک روز

به آمپولی گفتم سوزن میزنی اروم بزن

نگاهم کرد لب تکون داد

بهش بر خورد شب شد دردش توی بازوم

بود حوله گرم کردم گذاشتم تا اروم بشم

موقع خواب چند تا لیمو شیرین خوردیم

و خوابیدیم

صبح دردرفته بود اما جاش کبود شده

به یکی از دوستام نشون دادم گفت چیزی نیست خوب میشه

به راهم ادامه دادم به خودم گفتم امسال

رشته م پزشکی میزنم

یکسال گذشت رفتم سر جلسه امتحان

به خودم گفتم دیدی اخر رسیدی

هیچوقت نا امید نباش به هدفی که داری می رسی با زحمت و تلاش هر کاری برات آسون میشه

تا اینکه بعد از چندسال لباس پر تعهد و تلاشگر رو پوش سفید پزشکی بر تنم پوشیدم

الان که دارم حرف روی کاغذ مینویسم

وارد اولین شیفت شب کاری شدم

به اتاق های بیماران سر زدم همه رو چک شون کردم ببینم کاری ندارن

همه چی به خیر و درستی پشت سر گذاشتیم

صبح که خواستم بیام یکدفعه همون پزشکی که اولین سوزن برام میخواست ترزیق کنه دیدم از جلوش که رد شدم وایی منو صدا زدم

گفت تو همون مریضم نبودی با اون حالت گفتی اروم بزن امپولی اره یادت اومد گفتم بله خود خودمم

از لبخندش فهمیدم دنیا به اون

همه حرفهایی که راجبش میزنن زیادم سخت نیست به اون هدفی که بخوایی واقعا براش تلاش کنی

با تمام درد سر هاش آخرش با موفقیت

به هر هدفی که داری به اون خواهی رسید

درسته اولش درد کشیدم اما به خودم شکست و ضعفی وارد نکردم تا نتجیه ش

این شد بشم پزشک

امیدوارم همه انسان ها به اون هدف والایی

که دوست دارند پیروزمندانه برسند