یار

سرور جانم تویی

هر چه که دارم تویی

نفس به جان میخرد

عمر کجا می رود

ذکر نشانه تویی

حلقه این ماجرا

رسته مستان تویی

شعر صدایت کند

نور نگاهت کند

درد به در می زند

شاعر شهد شکر

زخمه کجا می رود

حلحه کوی دوست

رعشه به جا میزند

شهره شیدا شده

صبر کجا می شود

خار به دست رفته ام

پای ز جفا می برد

ذکر زمانه تویی

صاحب هر جای تویی

ملکت ماه شبم

شاهد شبهای ماست

حیف ز جور و جفا ست

نغمه درد و دواست

راز به را ه خداست

رمز به ذکر دعاست

قفل نظر بکشنی

سجده به نامش زنی

مست نگاهش شوی

خار جدا می شود

مهر فدا می شود

هسته عقل زمان

گرد جهان می ر ود

تا که شود نور نور

بغچه ما می شود

هرکه در این راه جست

حلقه زنان ماجراست

پیر و خرد راه یافت

دست به دست می زند

تا که شود خاک خاک

سینه زنان می رود

عمر کلاف رهست

نی ز نوا می زند

تا به رهش جان زند

سوته هر نیلبک

بر لبه نای زند

روز برود تا شب ست

خواسته ما مهر شود

ابرو به چشم می زند

یاد بکن یار را

باز بکن راه را

هر چه بگویی همی

راه به سویت روند

هرچه بخوانی تویی

هر چه بدانی تویی

بسته نابسته ام

خسته ناجسته ام

امر شود بسته باش

تا به ابد جسته باش