تنهایی را با خدا تقسیم میکنم
ودر تمام تلاش
درختی پر از برگ می شوم
تا در جمع پاهایتان غرق شوم
در گمشدن برگی از خاطرات تاریخ
شریک نمی شوم
می گذارم تقدیر نسبت ریاضی
فریادم باشد
خود خواهانه درب چوبی کافی نت
زمانه را محکم به هم نمی زنم
میگذارم پرنده از آسمان رد بشود
تا زنده بودنم را در هر نفس جاری ام کند
وبا شبنم ها آنقدر دوست می شوم
تا خدا جاری شوم
دیدارم تا قیامت پهن می کنم
تا به نزدیک بودن ش
به هر جا که بروم
در یادش بمانم
