یاحسین ع

گوشه گوشه کنار این ضلع قشنگ پاکانی

به دور شعشعه نورانی تجلی زده سروری

بزرگ که با 72 تن یار باوفا عالم تشیع سرخ علوی را در نینوای دشت پر خون کربلا عالمی رادر هزن وفاداری اش نه خموش گشت ونه

لب به تسلیم خم به ابروی ان ظالمان کور دل

فرود اورد

قیامی به این بزرگ واری را از که و کدامین سرزمینی سراغ دارید بگویید تا اشک اشک

ریخته شده زلف پریشان کهکشان ان سرزمین سر و دست بریده و گلو به شمشیر و کمان و نیزه خورده ان همه یار بگو کجا سراغ دارید

امان میخواهم تا دیگر هیچ خیمه ای بی یارویاور آتش نگیرد بگذارید اسمان و زمین و جن و انس به پا خیزندو سر و تن را به فدایش

جانانه تقدیم کنند

خجل از رفتار روزگارم چگونه ان ظهر شجاعت را به عصر و به احوال شب رسانند

چه بگوییم تا زنده ایم

به خدا شرمنده ایم