گ

نخواهی ترا می خوانند

به خودت نگاه کن

ببین جاده تاکجا می رود

راه همان راه خواهد بود

هر کجا که بروی

خواستن با نخواستن

مثل دره ای ست

هر چه نگاهش میکنی

هر دو چشمانت

دنبال هم می گردند

گزگز کنان زبان مان میخوارد

چون به دنبال زمان می گردیم

تا ما را ببیند