سرازیر شدیم
به حال خود برنگشتیم
روی خودمان آباد
تا هستی دویدیم
خارو خاشاک خوردیم
بعدها وعده هامان شد سیب
قول ها دادیم
ملکه زنبور را تهدید کردیم
خوردیم به جابی نرسیدبم
جاده تنهایمان گذاشت
ابرها رفتند
سنگ بارید
دیگران با کابوس ها یکی شدند
اینجاها هرچه باشی
برایت حرف در می آورند
زندگی مارا دوست داشت
اما ما باور نکردیم
حالا هرچه بود گذشت
تنها شدیم
فهمیدیم اینجا نبودیم
چه شد
خودمان را دیگر نفهمیدیم
رفتیم تا برسیم
