در نکبت ستان زعمر سرخ زبان گرفتارم
خواستن از نخواستن میگریزد
و دانا از نادان
تحمل شنیدن قضاوت بی جا هم سخت است
میخواهم در سبزها راه بروم
وخودم را همراه سختی های زمانه جاری کنم
بی گمان سطوح هر سطحی تا نخواهیم
ناهموار نمی شود
کوچ هر ماجرایی به اول وآخر زمان ختم می شود
از همه تکرارها فراری بی قرار م
یادتان در یادنامه خواهم نوشت
گذشته را با نام تان هر کجا باشید
بر زبان خواهم آورد
کوچه به بن بست نمی رسد
که از یاد نبرده باشی
