کلاغ

دماغ بلندی داشت زیر درخت سرو خودش نگاه میکرد اینه از تو جیب در اورد خودش کامل جستجو کرد تا رسید به اخرین نقطه

گودی زیر لبش که از کودکی افتاده بود با انگشت دست روش میکشید

چند دقیقه ار کارش گذشت اقاو خانمی روبروش اومدن روی صندلی نشستند

روی چهره اون زن و شوهر هر دو ماسک ضخیمی دیده می شد

مرد که از روبرو داشت نگاه شون میکرد

متوجه شد کلاغی کنارشون اومد نشست

پرنده از روی کنجکاوی با پنجه ها پر ناخن

ماسک از روی صورت مرد در میاره یکدفعه

فک اون شخص عملی بوده فلز اون روی صورت پیدا میشه زن دست مردش میگیره

از اونجا میرن

اون اقا که داشت دست روی گودال زیر لبش

میکشید

به اسمون کرد به خودش گفت

خدایا تو این روز خودت داشتم ازغرور بی جای
چند ساله خودم ایراد میگرفتم حالا که دیدم اون زن و شوهر اینقدر صمیمی بودن و با این

وضعی که هر دو اینا داشتند فهمیدم در اشتباه بودم

خودم چه جوری ببخشم این حال روز اونا بود

خودم به فراموشی زده بودم

اگر این اتفاق با چشمانم نمیدیدم جه خاکی میخواستم به سر و رویم بریزم

واقعا تا زخم دیگران نبینی پای قضاوت

نمیتونی بشینید

اینم کوتاه ترین داستانی بود که تونستم براتون تعریف کنم

واینم بگم و داستان تمام کنم

قدر تمام نعمت های خدا رو باید بدانیم

تا به بلایی بدتر گرفتار نشیم

پایان