چه کبک قشنگی
تا اب می خورد
به دام فکر زشت ما می رسد
چون سنگین می شود
به جای آن بودم
جایی را برای آشامیدن
انتخاب میکردم
که دست انسان بدانجا
هیچوقت نرسد
در دامن دشت و صحرا و کویر و جنگل و دریا
زمین و آسمان برایمان دعا میکردند
که دوست شان داشته باشیم