کامت روا

مگر می توان راحت و بی تفاوت از ماده ای بنام ذهن گذشت به خودت ابن اجازه را میدهید هرکه بخواهد از رویتان رد شود

وانگاره تن را به خوشی محکوم اش کنید

محال را به جای یقین در باغچه خودت بکار تا ببینی چقدر تفاوت میان بودن و نبودن اتفاق

برایت خواهد افتاد

چه شود خاطرات از همه اتفاق ها برایمان شیرین تر شده است اقبال بی ستیز مان

فرسوده تر از خود ندیده

حال بهرقالی فتح شده می شود نقش و نگاری بر چهره زمانه کشید که همه به تقدیر برای ستودن از ان همه زحمت و فداکاری قلم را

به نشانه نقش دو جهان بر کشند

چنین راهی بر همگان ساده نخواهد شد

انقدر به شکرانه همت و محبت بایستی فداکارنه راضی باشی تا خوش یمنی بیشتر بر تو حکایت کند

سزوار ان است که به رحم ایی و خدمت را

به جان خریدار باشی تا هیچ نمازباز تو سلب نگردد

هوشیارانه قد علم کن تا علمدار واقعی باشی

خوش باش چون رحم خدا بر همگان است

تا راه گشایش یابد خودت را به هر دو جهت

برسان تا گوا راترین هدف چشمانت را

به خوبی بنشاند

پس هوشیارانه عمل کن تا کامت روا گردد