سیاره ام زمین
نگارشم آسمانی ست
بیا فقط ببین
به چه روزی افتاده ام
انقدر که خرو پف صدایم
به نکره اباد
معروف شده است
انقدر در خود دیگر نیستم
که مرا فضول نام نامیدند
بگو به همه بی ریا باش
از این همه حرف
که برون آید
بگو و نترس از همان راه اول خلقت
که امدم
و بدانجا باز خواهیم رفت
یا و ببین
