چه ها شود

نظر به سایه میکنی چه ارام می شویم ستون ستایش شده چشمانت آبی ابها را میپیماید

تا گذری به اعماق اقیانوس داشته باشد

هر چند گذر زمان خود به اقتدار نفس هایش زندگی را بی وقفه ادامه خواهد داد

در تعجب روزگار هر چه سخن از داد و فریاد بگوییم کم است جنگل به دستان خود آتش نمیگیرد تا جایی خود بگوید که چه سرش امده است

میگویند جز جز بدن ادم نیاز به اب و نان و نفس دارد انقدر که بتواند روزگار خویش را بگذراند

ما خواسته هایمان زیادبزرگ نیست به اندازه لقمه ای که بتوان راضی از دنیا رفت برای همگان کافی ست

خواستم کلامی بر اندیشه تان روشن بنمایانم

امیدوارم روشنایی تان بر هستی بیشتر بتابد

تا جایی که در ان هیچ خلعی پیش نیاید

زندگی را با هر چه که هست و نیست ادامه

بدهید تا سرانجامی بهتر از گذشتگان بیابید

حق پشت و پناهتان باد