چلچله روز چهلم ماه
جاری چشمه ای شدیم
که هر بار خودش را دران شتشو میداد
هرانکه اوازه خوان باشد
صدای هنجره شدن اش
شکیبا باشد
در فکر صدایی می روید
که هر اندیشه ای از ان به عبرت آید
سکوت کن
تا از ناهنجاری فکرت
بیرون روی
بخواهش، نخواه
به رازگفتن رازی مباش
تا در هر قفلی کلیدی
باز ایند
بنویس که تو که بودی
برای این همه نوشتن
نا نوشته
واه