چنو

تقدیم به پرفسور استاد صالحی

چاپ شده دستانی شدیم

که در گذر زمان

ما را در جاده فکر تنها گذاشت و رفت

این حرف را برای این گفتم

که از خود خواهی ها جدا بشوم

و به دریاچه ای برسم

مرا بخواهد

اهل شنا اگر بودم

درون اقیانو میرفتم

تا ته ته ته

آن همه زیستن را ببینم

امرزو مثل هر روز

پروانه ذهنم به نا کجایی رفت

نمی دانستم کجاست

اما اگر از زمان دیدید عبور میکنم

همانجا در خدا شروع خواهد شد

بگذارید تا بروم

وبهذ