ان همه زرق و برق چه شد
چه باقی ماند
ضربان حرف های بی حجم کهنه
نگاه مان در سفره زیستن
باقی ماند
این چه بقایی ست
همه از هم بخاطر از روی هم راه بروند
رسیدن طعم نارس می دهد
همینجا روی خودت باش
بگذار بگویند
در تفتیش شاعرانه های
شعر نامت را
به درون سنجاق های حسود
وصل کنند
همه حرف ها تمام نمی شوند
تا ما نخواهیم
