ویرگول
ورودثبت نام
هیچ
هیچمرد متاهلی هستم از تبار حرفها های ناگفته
هیچ
هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

چند مدتی ََََ

چند روزی هست به شب پشت کردم

حرفی برایش ننوشته ام دردی از درد هایش راسبک نکردم همینجور روی اعصاب بی گناهش راه رفتم تا به غار تنهایی ها خو کردم

از خود که مینویسم تبدیل به هیچ سرای جاوادانه های کتیبه ها نانوشته میشوم

کدورت نامه های پر زجه را کنار میگذارم تا

غم هایشان را از زجرها جدا کنم

نمیدانستم اینجا جایم نیست زمان زبان خودش را از ته کتک میزند تا به تهمت زدگی عادت نکند

روزهای سخت ویروس های نادان اما پر فعال از بیخ گویش هایمان دارد به سختی میگذرد

امپول ها خودشان را به مرگ زده اند تاشفای بیماران را نبینند

از کدام تان بپرسم خنده کجا میروید

کنار تخت بیمار زیر درخت کیمیا کنار چشمه های دور یادم نمی اید سراغ اش از که بگیریم

یادم از نام های بی نام میگذرد خود را در همین نزدیکی گم کردم

یادم کنید تا شبان گوسفند گمشده نگاهتان باشم

مرا پیدایم کنید

قسم می خورم مرگ ویروس نادانی نزدیک است

تا خدا باید رفت

۲
۰
هیچ
هیچ
مرد متاهلی هستم از تبار حرفها های ناگفته
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید