کدام چهره در اینه
افتاد
دست و پای انسان بود
از که باید پرسید
خودم نه
از آن دوستی که برایم
انقدر حرف زد
که به آرامش برسیم
سنگ آب شد
و جهان در آینه هستی
خودش را برای
دیدن آماده میکرد
تا همه برای هم دیده بشویم
آخر آینه از چهره ها پر شد
و تکرار همانااااا
ما