پوستمان

باد هم باشی طوفان سرنوشت را با خود می برد

انچنان که انتظارسیمرغ بهترین اقبال برایت باشد

در هجوم بی تعارفی سنگ بر زمین و سیل از آسمان بر زمین ببارد

با خودش همه را می برد

از خودت بپرس دنیا را بنامت کنند به زر و زرگری ها که به دور و برش زیور آلات باشد

به یک چشم به هم زدن می برد

از زمانه تنها امیدی که برایش می ماند

روی خوش ما و هر چه در عالم ست

به امانت نگه دار خواهد بود

غیرت زمان به امانت داری های ست

که در پوست و خونمان به جای گذاشته است