پاک کن
در شستشویی روان و اب و اینه
نگاه کن ببین زندگی
نامش را دوست دارد
گمانی جز تقدیر چه خوااهد بود
که از گره گشایی راهی جز
مهربانی بدست نخواهی اورد
سرشت محبت هر کجا باشد
ریشه اش به درون راه دارد
بیا که هر اندیشه نشانی از
یار وقال دارد
توان نگاهت خوش باشد
تا رقیبانت از هر کلام و کمالی
فارق ایند