از همه سمت ها غباری سهمگین بر بالین دشت و کوه و بیابان میوزید
سنگ ریزه های کوچک و بزرگ لقمه دهان انگیز صحرا شده بود انجا را بنام جاده برهوت به رویش ناپیدای کور گذاشته بودند
نقشه به این راحتی پیدایش نمیکرد دربعضی مناطق زیر زمین ها و گودال های بی سطح وناهموارش منطقه را از حالت خاص خارج کرده بود
بیابانگرانی بودند که ساربان ها را با همه بار و گرانی ارزاق و مایهتاج زندگی شان در این عبور سخت به امتحان وا می داشت عبور از انجا بر همگان ساده به شمار نمی رفت
استخوان های افتاد از اجساد انسان و حیوانات این حکم را تایید می نمود
سختی جان به تجربه و رفتن و به مقصد رساندن جان را به لب ادمیان می رساند
راهزنان گرگان کینه توزان روبه صفتان
دخیل به غارت و دشمنی داشتند صلح مزحک ترین دخل و تصرف برایشان به حساب شمرده می شد
انصاف انسان بودن و با هم نوع خود به مهربانی تا کردن حقیقتی نا باور و نا آشنا بود
سختی هرچند دام را بر همگان دشوار می کرد هجوم خوش زبانی از وجودشان گرفته شده بود
فراموش شدگان حال ناخوش دار روزگاران شده بودند از غریب و اشنا با گرفتن باج از کاروانان معروف بودند
بخاطر همین نشانی از اثارشان گرفته شده بود در چاه و چاله گیر بودند زمان از دست شان عاجز بود
جاه و مکانی برای زیستن شان نا آشنا بود
نفرت از زن و مردانشان می بارید و چه بسا خدا به فریاد کودکان شان برسد که بعد ها چه خواهند شد
همگان به قهر دعوت بودند وبه جاهلیت غرق به هیچکس رحم نداشتند
از همان شروع برایتان به واضح بودن تشریح کاملی به گفتگوی این ماجرا پرداختیم
امیدوارم ما از آن برهوت ادم هایی نباشیم
کوه و دشت و صحرا از ما عاجز بگردد
چه برسد به انسان بودن
قهر را به قهرانیت دعوت نکند تا دچار غم و اندوهی نگردید
هر که بخواهد راه بر کاروانان و ساربانان ببند خود دچار اندوهی بزرگ خواهند شد که راه برگشت بر انان سلب گردد
