ویروس

هیچکسی برای ماسک ها دست نزند

روی تخت انتظار بیمار ی دراز کشیده است

ما ان سوی بیمارستان گریه میکنیم

اتاق 90 اخرین نفس هایش را میزد

خدایا تقدیر چه زود سراغ آدم ها را میگیرد

اذان که می شود روح رفتگان بال میزند

صدای جیغ تنم را می لرزاند

خدا به کمک تنهایی ام بشتاب

زندگی دارد به زیر سرم ها جان می دهد

نجاتم بدهید

ویروس هر که هستی گم بشو از پیشمان برای همیشه برو نمی خواهم ببینمت

بگذار دوباره نفس بکشیم

جای تو اینجا نبود