میدانم
اگر حیوان بودیم
بی چون و چرا همدیگر را میدریدیم
به قرص نانی تیکه تیکه می شدیم
وجدانیت خود را
ودر ته چاه جای می گذاشتیم
به جلو که هرگز
با همان عقب بر میگشتیم
جز حقارت و کوچک کردن هم
نه دستی برای هم می زدیم
و نه هیچ هورایی می کشیدیم
به خون هم تشنه
با مرگ راضی می شدی
بعد از این همه خنده
گریه میدانم تمام نمی شود
و شوخی که از سر و کله ما بالا می رود
لحضه ای بعد تهمت روانه اش میکردیم
عمر هر چه میرفت
دچار فرتوت شدنمان می شد
سخت است خوب جدا شدن
سخت است به مهربانی ترازوی
عدالت بوسیدن
سخت است به ساده گی همدیگرا را صدا زدن
همه تلخی ها را گفتیم
امیدوارم به خود بیایم
تا در زنجیره نکبت و جدایی همدیگرا
زیر پا هرگز له نکنیم
امیدوارم
ل