هرکه

ازت پرسیدن کیستی

با چشمانی پر از راز بگو

خودم نیستم

در سیاره ای آمدم

که هنه فکر خوردن بردن و جمع کردن بودند

عقل گفت

بگو نوش جان همه شون

و تو فقط به آینده ای نزدیک بشو

که همه در حال جستجو هستند

به ما گفت زندگی کن

به دیگران که آمدند

همه در خود

تنها و بعضی در جمع

شزم غم و شادی و غصه هاشون

غرق شدند

الان که در حال گذر از این فصل و موضوع هستیم

دنیا به ما یاد داد

همیشه باش

و بمان و بگو که آخرین علم

بر عالم نمایان شود

یک ذره سون از این همه خلقت برایمان

کم خواهد بود

یکی را به دیدن اسیر است

دومی را به ماندن

و سومین را

در خود و این عالم

در جستجوی

دیدن لمس شدن و

فهمیدن باشد