ها

بگویم

پنجره باز است

باور میکنی

آسمان و زمین

هر دو داشتند باهم بازی می کردند

مگر توپی که دست شان بود

ندیدی

این هم همان حکایتی بود

که قرارشان ایندبود ما را درون یکی از

برگ های تاریخ بنویسند

خودت را به فراموشی نزن

معلم گفت

دانش آموز بر پا

اینقدر صاف ایستادیم

تا نمره ها شدند

بیست

20

20