پيک زمین و آسمان نیستم
اگر خدا بخواهد
انسانم
وبه دور از چشم داشتی
فقیری در لبان
گهر صدفم
باران قطره قطره ام می‌کند. تا روی
نان را ببینم
به هر سو رها میشوم
آسمان را در زمین
با همگان
روح و جسم و جان میبینم
به شاید ها کاری جز سلام ندارم
دعایم خوشبختی
نذرم عاقبت به خیری باشد
تا شهید شوم
حالا بگو کیستم
ایا همان انسانم
نمی دانم
