نویسنده

هنوز بچه راه بی زبان این همه واژه گانی هستم که برای هر نوشتنی رنجی آهی ناله ای بر پیکره زمان دیده و چشیده و کشیده و نوشته ام

هر چند زبان بر دهان اویز کنم

خواهم گفت این بی مقدار یاد نگرفته ام چه و چگونه یاد داشتی بر صفحه این همه کاغذ جاری کنم

بچه قلم پای جسارتی از نام زندگی شده ام

که هیچوقت هیچ نبوده و هیچگاه نوک اشاره انتقاد را بر کسی واژگون نکرده ام

طرح در شکوه ذهن قلم پدیدار می گردد و در بتن هر دیدگانی متنی ست که در رایش اندیشه گان روی میدهد

سزاوار نیست قلم خشک بماند تا اندیشه

ها انقدر راه می توان پیمود تا به مقصد آیی

نوشته زمانی دست به تحریر اید بتوان درک درست راه و روش نوشتاری را به هوش کاغذ در اورید

زمان هر چه کوتاه باشد ترا خواهد نوشت

و خواهش هرچه بی فریاد باشد

در سرانجام خانه هر کتابخانه ای جای خواهی داشت

پس برمقدار هر اندیشه نامی به جای بگذار تا هیچ غلط نامه ای در یاداشتی نوشته نیاید

سخن زجان ریشه است که بر هر برگی از درختان روزگار پدیدار گردد

ونوشته ها مان باشندکه در اندیشه ها شکوفا شوند

ودر پایان هر آغازی نوشته ای ست

و قهرمان داستان هر که باشد باز نویسنده است