نوشته

هر چه از هر کلامی بپرسی چگونه نوشته می شوی مغز جلوی افکارت خود افشانی میکند

حق با اوست داردما رت برای دیدین گفتن شنیدن حتی به لمس ما را به هم می رساند

تشکری به جا خواهد ماند و ماندگاری اش چنان در سلدل بدن تا وجود تیر می کشد هیچ برق پر فازی جلودارش نخواهد بود

چقدر به ریز بودن خودمان تا به حال فکر کردیم منظور کل خلقت را گوییم

دانایی دلوری دارد بزرگ تراز هر چیزی که در ان به تفکر آیی چنان که در الطاف ش درخشان و کوشا گردی

این لطف خداست در نزدکی ما وجود دارد

زیبایی هایش چنان لطف انگیز است و آهنگین تا جان جای دارد

چه بسا فدای فنا شدن اش باشیم

تا رویش دوباره خلقت را امیزش کنیم

ذکر است پشیمانی زمانی حلقه می زند که دیگر بگویی نباشی

به خودت بیا تا زمان هست زندگی را پیشانی هدف ها بکن و انقدر نزدیک بیا که در شکرانه اش شریک خوب و بسزایی باشیم

بدان تا هست همیشه خواهی ماند