گیر کرده ام اگر گفتی کجا
در فروشگاه شکلات آباد
ساندویچی پر از غذاهای جور و اجور
بهتر نمایشگاه ماشین
ودر آخر آپارتمان های سر به آسمان کشیده
نه نه نه اشتباه نکن
در سرزمین عجایب گیر کرده ام
ودر سلول خود نشناسی تنها شده ام
صدای مرا می شنوید
انسانم
مردی از تبار تاریخ
تنها حرفم اینست
زندگی پر از حرفهای ناز و قشنگ بود
قدرش را خوب بدانید
زندگی با همه درد سرها
برای همه زیباست