تبخیر ذهن در فکر
شتابی ست که در عمق هیجان
آشکار می شود
اگر در تحول واژه شدن
طبل احساس کوبنده شود
هوس خود به خود
له شدن را افتخار می داند
اگر درخت سیب نداشته باشد
سبدی که از قاب نقاشی
خودش را به نقاش می ساند
تولدی تازه ای دارد
انطرف همه با هم فکر میکنند
تا نامی برای خود بشناسانند
از بالا تا پایین همه ماجرا ها
دنیای قشنگی
بساز ید تا هرکه خواست
بیاید و ببیند
و از تنهایی اش شکوفه ای در عمق
زمان برویانند