در خود با تو را ه میروم
نمیگذارم غرور مرا زندانی کند
خدا پرواز یادم داده است
دیگر غمی برای چه داشته باشم
در هر گذری نقشی از تن خیابان میبینم
که مرا برای زندگی آماده میکند
قلب هایتان را دوست دارم
نبض شکوفا شدن شان را از نفس زندگی یاد گرفتم
در تنهایی و با سایه همه پرندگان راه میروم
تا رسیدن مرا به تو برساند
واز بن بست ها بیزارم
میدانم تنهایم میگذارند
و برای روزی که میدانم نیستم نقشه میکشم
به یاد همه پیدا شدن ها
پیدایت خواهم کرد
بگذار در نفس ها یتان جاری باشم
