نششششش

از نوشتن نمی گذرم

انقدر می نویسم

که از هوش بروم

از زندگی دور نمی شوم

تا دنیا را ببینم

خودم که نباشم

همه هستند

برای دیدن وندیدن ها ی

زمانه

شکوه ارا ده مقصدی باش

که طالب راهند

بستگی را بسته بندی کن تا بستگان به تو برسند

توشه راه از گنبد سفر می گذرد

باشم