نشان

چه شد ما را برای نوشتن نوشتند

گردن حروف الفبا بیندازین

یا زبان

به گفتار هر چه برآید

بر آمدی بر شکوه اش جاری گشت

دامن ز دامن هم گسسته بادا

که فر فرخ مند جانان شوند

از شما هیچ دریغی در پندار نا گفته نباشد

هر چقدر زه زناز تقدر فروخته باشید

شکار بدست آید

نیازی به تره تاق فرسوده افکار نیست

گردن به گردن آویزه شوند

ترا می‌خواهند تا پندارت راگزینه باشند

این همان رفتار جسور انگیزتان

باشدکه نوشتار از بند رهایی یابد

تا به مقصد مغز به رقص سفرین

پدیدار بگردند

همان گوشواره بر جان جسبیده

به سخن اید

تا همگان بدان تشرف دیدار پدید آیند

شب روز فرقی نخواهند داشت

راهشان به ادامه راه خواهند جست

زمان زبند روزگاران در حرکت باشند

تا حقایق نامه را از زجه نامه جدا سازند

پند تا خود نخواهد

بر خواننده پدیدار نیایند

جستجوی هر چه باشد رسانده میشود

کلک به لب نشسته ات را به لب جاری ساز

تا به شهد شود شیرین شهادت شده رفتارمان گردد

نه قصد شکستن دیده باشد

رسای رسیدن مقصدی خوش رسا دارد

تا به نشانی نشانش آیند