حرفها کج راه میروند
بدان گرسنه اند
در پیچ راه حقیقت پنهان توهم زده اند
وبه درک فاصله خو گرفته اند
بیایید از خواب بیدارشان کنیم
آب و نان و محبتی بدهیم
زندگی را برایشان معنی کنیم
دنیا میداند
زمین چگونه به چرخش روزگار ادامه دهد
جهان را به فریاد زنده بودن هدایت کنید
تا به گزندی گرفتار نشود
به زخم هایش دوا بدهید
به فریاد اورید
زمان هم با تمام ارزوهایش نجات بدهید
عالم گرفتار است
از خدا نجات بخواهید
