ویرگول
ورودثبت نام
هیچ
هیچمرد متاهلی هستم از تبار حرفها های ناگفته
هیچ
هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

نامه نرسیده روزگار

روح همه نامه ها شاد

در زمانی این نامه را مینویسم که داشتم به این فکر طرز نوشتن را یاد میگرفتم

و می دانم آخر به دستان تان نخواهد رسید چرا ندارد زیرا هر نوشتنی تقاصی برای همه زجرهای عالم است

دانشمند اگر نانوشته هایش را برایمان ننویسد

علتش را نمی‌توان پرسید رازی بین خود و خدا دارد ما نمی‌دانیم رازش چبست

اگر از هستی تا نیستی سوالی برایت پیش آید

گمان را از چاقوی تیز نجات بده تا آشکارا همه چیستن های زمانه را بر قلم جاری کنی

از عالمی بپرسیدند عاقبت چه خواهد شد

راهش را با خرسندی ادامه داد خاتمه اش رسیدن بود که بر ورق روزگاران بدرستی بیان و

بر نوشته اش کوشا بود

جاهلی را دیدند و پرسید کیستی بدان اشاره نمود دوستانم زیادند گر چه میدانم

سرشت عاقبتم به کندویی دچار گردد که خود خواستم

خب اشاره بر نوشتن همان کاغذ دانایی ست گه بر کوک عقل به نوشتار زبان آید آنچنانی که تو راه را بر جهان افکار پهن کرده باشی

چقدر دوست دارم نامه های جهان را برا خود

عالم پر جهان بخوانم چه به خوشی رسم شده باشد وچه بر غم پدیدار گردد هر دو راهی پر پیچ و خم در پیش دارند

نامه ام را به ناپدید شدن اقا سید امام موسی صدر تقدیم میکنم که اثربودن خدایی اش را بر همگان آگاهانه به سطر خط کاغذی ایم که جوهر اندیشه را طلب می کند تقدیم میکنم

خوشا به نوشته ای که بر بال پرندگان به امانت از هر دیاری بگذشت تا بدستان دیدار

هر خانه ای فرود آید


۳
۰
هیچ
هیچ
مرد متاهلی هستم از تبار حرفها های ناگفته
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید