از روزی که امدم اینجا با چند مورچه بی بال
به رنگ مشکی و قرمز آشنا شدیم
بعضی وقتا بال دارها به اونا اضاف می شدند
کاری که به اونا نداشتیم همش به فکر سیر شدن شون بودند
اینو همه دیدن و میدونن
میخوام خودم جای یکی از مورچه ها بزارم
خب الان دارم به کوهی از گندم نگاه میکنم
بنظرتون چند سال طول میکشه بخوام یه دو یه دونه از اول تا اخر ش جمع کنم فکر غلطی می دونم باشه علت اونم اینه سخته از خیلی ها باید کمک بگیری یادمه یک روز با یه خبر نگار خانم و تصویر بردار رفته بودم انبار توزیع
گندم تا دیدم شون به خودم گفتم اگه موش بودم واقعا براش تعظیم میکردم تا اخر عمر سیر سیر می شدیم از شما چه پنهون گوشی خانم در هین گزارش رفت اونجایی که نباید بره رفت ته ته خنده داشت واقعا دیوه چه می شد جلو اتفاق نمیشه گرفت
همینطور توفکر بودم بیل بیارم بیل میکانیکی
تراکتور اخه موندم چکارشون کنم سرزمین ایران 70 خورده ای جمعیت داره جمع زدم دو برابر ش اگه حساب کنی دو هفت تا 10 رو هم رفته میشه 140 و خورده ای مورچه اگه بتونی همه رو با هم جمع کنی کلا 1400 سال یکی یکی همه شون با هم جمع شون بکنی اونم نه یکجا جمع شون بتونی بکنی بزاری تو همه شهرها اووم نه ادما بخورند فقط یهم مورچه ها بشه حالا به خیال خودم
حمله ای هگ از حالت یا گنجشک ها یا موش ها صورت بگیره
هر چی فکرش میکنم نظرم مثبته اینکارو میشه کرد نشدم نداره چون با فکر جامع رفتیم جلو هردمبیلی قدم بی مورد بر نداشتیم
باور کنید بعد از این ماجرای سخت و پیچیده
چنان این عمل برام شگفت انگیز بود
تا به حال هیچوقت تو همچین فکری فرو نرفته بودیم
چشمام بستم قلمی گذاشتم کنارتا بعدی دیگر باز بیام یکی دیگه ای از نوشته های جدید برای قلب های ناز و قشنگ تون
بازگو کنم و بنویسم
الله یار و نگه دار تون باد