مممممم

مرا برای اخرین بار ببین

درسعود پرتگاه عقل

رازی که هیچوقت نگذاشت ببینم اش

سیاره ای که درخود شیرینی تلخ کامگی

به دور خودش می.پیچید

انسان ناتمامی درشکوه دیدن دیوانگی ها

رعد و برقی روی قله اتش فشان شوق

جان طفلکی رو به عرش وااقعیت

عالمی در برهوت کهکشان شیری

سبوس اولین نان و اب و زندگی

شرمساری کتاب نویسنده ای بنام جهان دست نیافته

زمانی برای رسیدن به عقل کامل شده

خاکستری که از دیدن خودش بیزار بود

نوشته ای که هیچوقت خودش را نخواست بنویسد

بگذار از هر چه هست و نیست بگذریم

تا با هم واقعیت ها را ببینیم