ملافه

به شب که میرسی

دوست داری دستانت به آسمان برسد

اما نمی شود

خودت را به خواب میزنی

انقدر شاید در وجودت بیدار می ماند

در ماهیتابه زندگی سرخ می شوی

حالا رویت ملافه می اندازی

فرش خدا بزرگ است

برای همیشه زندگی کنید

نفس بکشید

زمان برای همه هست

از دوباره شدن به تکرار حرکت کن

تا هیچ شمعی خاموش نشود

این همان راستگویی

در بدن بودن هاست

بدان هبچگاه دور نمی شود

تخیلی که در امیخته ذهن روی بدهد

ماندگاری طبیعت را بیشتر می شود

یادت را زنده نگه میدارد

تا دوباره متولد گردد