مرغ

بال دارد

امایی دارد بزرگ

دوست دار پریدن ست

وبه چرایش می نازد

سر به تو دارد

از وجودش خروس خوب می داند

ناله اش گرد آسمان

آرزوی پرواز دارد

اما با سر سفره بودنش

چه های و هویی دارد

گناهی ندارد

خصلتش اینچنین و آنچنان ست

که از درون دارد

در هوش هواسش خود خواهی ندارد

به گمان گردنی کوچک پرهایی همه رنگ

که همرنگ اجدادش باشد

به سر سفره ها قدو قواره پر نشانی دارد

گویند مرغ محلی بهتر از ان است

اگر اورگانبک باشد

هیچ وقت بوی زفری ندارد

حال خود دانی

سر سفره غذا باشد یا نباشد

دعایش کن روزی بال بگشاید

مثال این همه پرنده

شوق پریدن به آسمان داشته باشد