دم نوش خورده ایم
و در کتک زار مزرعه اندیشه
زمین در اندیشه اسمان بذر مان را درو کرد
آنطرف تعبیر خواب ها شدیم
واز کوچ نادانی ردمان کردند
از امتحان سختی گذشتیم
جمع مان با تفریق ها به تقسیم رسیدند
حاصل ضربمان در ضربان قلب ها جاری شد
حال فرش خوشبختی به رنگ ها می نازید
تا در دوردانه چرخش فلک با هم در هم بچرخیم
زمانه رفت اما فریاد در حاله نور ماند
تا شب را برایمان به ارمغان آورد
همان برفی که در ظر فمان ماند
ارده شیره ته تقاری خوشمزه گی هایمان شد
انقدربه باران نازدیم تا بیاید و ببارد
حاصل مان گذشت
یکی بود دومی نفهمیدیم
کجا رفته بود
پایین رفتیم خدا بود
بالا اومدیم خدا بود
هر جا رفتیم خدا بود
خدا خدا همه جا خدا بود
مرسی
