بگذار نم بارانی ببارد
براین تحیر مانده بر لب
چکاوک بال زده
همان هوای ابریم
بگذار ترانه از ققنوس هنجره هامان
بر شکوه ناز ابرکهای مانده
در جای جای این آسمان
تگرگی بر هیجان بودنمان ببارد
شهر در التماس حادثه اشک باران
این فاجعه به غم نشسته بود
کودکی رفت
جوانی زیر آوار ماند
زن و مردی به التماس رسیدن
ساعت 12 ظهر
شهرم را به زیر خاک و سنگ و سیمان برد
آب شستشوی پاک قهرمانی مان شد
متروپل چه کردی
با این همه مردم سیاه پوش
شب و روزم را با خود
به کجا ها بردی
برگرد اگر لبخندی بخواهد بخندد
بگذار بیاید
ابرک نم زده باران
بر این هجم مانده بر آسفالت
به جا مانده از خیابان
ببار
