رشته رشته خمیر زنده و خیس
در شکم همانند شوله مخمر تیز هوش
کنارش لاشه از گوشت
بچرخ چرخش روغن و آب و ملول
تا به تابناک ریز و درشت می نازد
تاخت میکند تا به ما برسد
انجا که میگویند فرنگ و فارس کل جهان را
میخورند
سبزی و سالاد هر دو محشر سبز گینند
دلاوررو ضعیف هر دو می خورند
سفره که پهن باشند بر هردهانی جنبان زده
هضم کرده میخورند شکم در شکم
کوچک و بزرگ باشند
همه را به چرب و چیل انگشت و قاشق و چنگال به مهربانی می خورند
در سفره اندیش مند زمان با محبت جانشان
در این رحم خداپسندانه
آب و سبزی و نان ودوغ
باشد که نوشابه زرد و سیاه و سفید هم باشد
با میل مینشینند و میخورند