فلسفه

میدونی ما از جون فلسفه شدن ها چی خواستاریم

اینقدر با چوب دوسر به وجودش هجوم بیاریم تا وجودمون پر از نام و نشون و افتخار

از ای جوررچیزای منفی بکنیم

جوراب پا کردن روی خار پریدن از اتش هراس نداشتن خودمون به گیج بودن نزدن از هر قفلی رد شدن مو سر هم کوتاه کردن

تا جایی که نبایست بری اما رفتن

تلاش برای تلاش خط برای خطوط و ناهموارتری برای هموار شدن این همان فلسفه ای نیست

که همه فلاسفه براش دست و پا مبشکنند تا در دروس گذشته جاش به فهم ستان عقل هر دانشی بده

که بخواد بیاد سر درس خودشناسی قدی الم کنه تا پایتخت فکر به جایی رسیدن برسونه به رخ ما ادمها

بکشونه

ما که از قهر عالم خوب نفهمیدیم چی واقعا از ما میخواد و چه جوری میخواد به پرنده یاد بده از شیر فلزی اب تهیه بکته بخوره کنی ام روی بال هاش بزنه

خودم یکی در حال گیج مفردی ام که خودم پیدا نکردم تا نشون این و اون بدم

همینکه سر راه هر هدفی یه دونه سیبل گونی شکل از نوع محکم گذاشتند برای هر تیری شلیک شده کافی میتونه باشه

حالافلسفه ها چه میگن به ما دارن یاد میدن چگونه و توسط کدامین عقل بدنیا اومدن تا واقعیت های تاریخ نشون مون بدهند تا از خودیت ها مون فرار کنیم

دیگه ام نیگم یه اگری هست و دجودش واقعیه

تا ندیدی هیچ باورش نکن اینجا سرنوشت فلسفه برای همه میتونه اسراری برای خلقتش باشه

تا ریشه اش پیدا نکردید سراغ اش نگیری که سخت مشغوله پیدا کردن ادمای مثل خودشه

اینم میتونه حرف ناگفته برای هر فلسفه ای باشه