رفتم جای در زیر خودم
نه زبر و ن زرنگ
یک دانه از ادمیت خالی
در گرو مستانه شدن
از دنیایی که ادم ها مثل گرگ
شدن اند
در حاله ای از شک و اعتماد
شدم ورووجک زمان
قلاب سنگ هم به سرو هیکل مان خورد
جز هیاهو راه انداختن
زیر عقربه اعصاب کاری برایمان نکرد
چشم دار امانتی شدیم
برای شکوه مان راهی
رفتیم برای رسیدنمان
اول و اخر شد
سرنوشت همه نبودن هایمان
برای ظاهر و باطن
چه خوش و سخت
از همدیگر گذشتیم
تا به عالی ترین رفتار برسیم
ولی گذشت
