فریب

فریبه

نتوانست با لب هایش مرا فریب بده

هر کاری کرد زمینی بود

واز آسمان خدا دور

فقط به یادش یادم می اید

روی سنگ فرش خیابان

پهن می شد

حراج بدی برای خود می شد

باز به راهم ادامه می دادم

تا یک روز

بعد از همه عمر

از دنیا رفت

بعدها در خواب گفت

تتها اشتباهی که کردم

حلال بودی از تو نطلبیدم

سرم انداختم پایین

برای همه کارهایش حلال بودی کردم

تا دیگر آنجا راحت باشد

گناهم را به گردن خود انداختم

تا خدا ببخشایدم