علم زیادی

جارو برقی دهنش باز تا مارو میبینه

به جای خاک و اشغال روی قالی و موزاییک

با اون همه سر و صداش اول میخواد مارو بلومپونه

بعد میگن نه ولش کن تکنولوژی هر روزز داره هیولا تر میشه

ما چه کنیم هیچ اخرم یه شب میادهمه مون که خوابیدیم کل خانواده می بلعه دیگه چیزی ازمون باقی نمی مونه

کارخانه حیوان های انسان نما همینه

همه مثل عروسک بی جون هستن

شب که میخوابید میشن جونورهای متحرک

بخور بخورشون شروع میشه

دیگه کسی نمیاد جمع شون کنه

حالا ما داریم میگیم

یاد ش بخیر یه جارو شمالی و شیرازی و تهرانی تبریزی جنوبی بود الانم هست

دبگه کمر واس کی مونده

هی میکشن رو کاشی اینقدر میسابوننش تا جیگرش خشک نکنن ول کن اش نمیشن

اینم رسم جارو برقی های تمام اوتوماتیک

به جای جاروهای قدیم

جاشون دادن به اینا تا دخل همه مون در بیارین

بنظرم فایده ایی نداره براش گریه و زاری کنی

همینه که هست

برو تا همه رو سرمون با اون همه پیشرفت روی سر همه خراب بشن

اون روز امشبه که دارم می نویسم اش

مواظب خودتون باشید