حادثه ها عزلم کنید
پر یا پوچ
صدای ناقاره تلخ و شیرینی بود
که در هر دستی تاب می‌خورد
ما در رقص جهانی
چه کنم چه نکنم بخاطر حجاب
روز رستاخیز ازآن دوری میکردیم
اما اینجا بعد از این همه رحمت
تازه فهمیدیم
پهلوان در سفر خانه اش
مثل همه
نان و ماست وپنیر است
پیاز یاد رفت بگویی
بله
حالا چه شده است
وارد آپارتمان استخر دار هم بشوید
باز می‌گویید
میخواهیم بزرگ تر شود
اما به عقل رجوع میکنی
فراری تک سلولی می شوی
که حجم همه حرفهایت به ته
اعماق خودت رفته است
خانه هر چه طول و عرض زیاد داشته باشد
به یک متر محبت آن
باید راضی بود
حکایت داشتن و نداشتن همه به خودت بر می‌گردد
ای انسان تاکی میخواهی بازی
تا
