صحبت کن

چقدر نوشتم

هیچکس نیومد

نگاه مون کند

خیلی راه رفتیم

خیابان سکوت کرد

تا برویم

انقدر رفتیم پیدایمان نکرد

از ماه به شوخی

از خورشید بخاطر ذوب شدن

از خودمان بخاطر زندگی

گذشتیم

نان و آب شد

سرنوشتی برای سر شدن مان

حالا تهی هستیم

از رفتاری که ما را برای

نوشتن خواهند نوشت

این گذر از زمان ست

که از آن گذشتیم