شکرانه

در ستون فقرات خانه خواهم گزید

به یاد اصوات پرده صوتی گلو گاه تو خواهم شد

و در میان دست و پاهای بیکران اسمان

و زمین فدایی ت خواهم بود

چشم در سلسه دو ابرو تا بینی

نفس خواهم کشید

سر به موی ابرویت بیشمار موهای سرت به شانه خواهمش سپرد

رگ در رگ سبز ارزو ها جریان گلبرگ گلبول سفید و سرخ ات به آشنا خوانمش

تن به جان از نوک سر تا کف به اجرای

همه نا خوانده هایت اشنا خواهیم شد

چه بگذری از این سرنوشت متکای پر بال فرشتگان خدا خواهی بود

کجای بدن به نشانی نام نبرده نشد قلب

سیرت نهانه وجود است

به هر پاکیزگی قدر شناس خواهیم بود

تا از این نعمت روز افزون با اقتدار لیاقت

سر افرازانه به رکوع و سجده خدا راضی خواهبم ماند

این ذره از خاکی پر بوی و لجن انسان است

که به اقتدار آفرینش تا خدا به شکرانگی

اسیری دست بسته خواهیم بود

راز از شکوفه شدن بال میزند

و ما از قدر افشانی این همه شکر گذاری

سر به خم ابروی خسروانه اش ایمان

خواهیم داشت

که ما هیچ در برابرش هیچیم

اگر باند غرور بگذارد

همان افریده به خلقت اش بی زبان

خواهیم بود